RSS

In this Universe, where
even the Sun is counted
amongst particles, it is
not polite to attach
importance to oneself.

मराठी



जैसी हरळांमाजि रत्नकिळा ।
कि रत्नांमाजि हिरा निळा ।
तैसी भासांमाजि चोखळा । भासा मराठी ॥

जैसी पुस्पांमाजि पुस्पमोगरी ।
कि परिमळांमाजि कस्तुरी ।
तैसी भासांमाजि साजिरी । मराठिया ॥

पखयांमधे मयोरू । वृखियांमधे कल्पतरू ।
भासांमधे मानु थोरू । मराठियेसि ॥

तारांमधे बारा रासी । सप्त वारांमधे रवी-ससी ।
या दिपिचेआं भासांमधे तैसी । बोली मराठिया ॥

- फादर स्टीफन्स
  ( ख्रिस्तपुराण )


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

रंग


रंग ..........
स्वप्नांचे पहावे ....   हास्याचे उधळावे ....
उत्कटतेचे झेलावे ....   होळीचे खेळावे ....
चुकीचे पुसावे ....   थोडे वेगळेही जपावे ....
कधी कागदावर उतरवावे ....
मनस्वितेत शोधावे ....   तेजस्वितेचे पूजावे ....
प्रेमरंगी भिजावे .........
आत्मरंगी रंगावे .........
आणि
नेत्रदानाने कुण्या एकाच्या जीवनी आणावे .... रंग !!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

छटा


डोक्यात जाते ती हवा .. शरिरात होतो तो वात ..
अंगावरून जाते ती झुळूक .. हळूवार घातलेली ती फुंकर ..
घेतलेला तो श्वास .. सोडलेला तो नि:श्वास ..
घोंघावते ते वादळ .. सोसाट्याचा तो वारा .. मंद मंद समीर ..
मनाचे ते उधाण .. विचारांचे ते थैमान ..
सभोवतीचे ते वातावरण ..
आणि प्राणांसाठी तो वायू ..

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

निष्पाप


चार निष्पाप जीव.... चार दिवस.... चार प्रसंग......
आणि मिळाली अमाप उर्जा आणि संपूर्ण नवी दृष्टी........

सुजू भारतातून आली, काही दिवसांसाठी. जगविख्यात mural artist. अगदी सहज म्हणून घेतलेल्या तिच्या अनौपचारीक वर्कशॉप मधे ७ वर्षांचा चिकू सगळ्य़ात लहान. सुजू म्हणाली, प्रथम 'Red' या शब्दाने तुमच्या मनात काय काय येतं ते १ मिनिटात लिहायचं.
आम्ही मोठ्यांनी खूप काही लिहिलं. कुंकुं, rose, fire, danger, murder, deception, royalty, red-signal, AIDS Red Ribbon बरंच.
चिकूची सांगायची वेळ आली तेव्हा त्याचे उत्‍तर.... ’Red’ is a pimple on my Mom's face !

चार वर्षांचा बनी नुकताच शाळेत जायला लागलेला. घरात आला तोच पाय जोरजोरात उडवत. शक्य असतं तर तर दोन्ही पाय एकदम उडवले असते.... खूप घाई होती.... नवीन शूज दाखवायची.
मी कौतुकाने, "काय बनी, नवीन शूज.... शाळेचे का?"
हा प्रश्न बनीला मुळीच आवडला नाही. त्याने स्पष्ट सांगितलं, "शूज शाळेचे नाही, माझेच आहेत.... ते शाळेत जाताना घालायचे."

मात्र या संभाषणात मन्याला, चिकूच्या दोन वर्षांनी मोठ्या भावाला काहीच रस नव्हता, कारण त्याला वेगळाच प्रश्न पडलेला....
म्हणाला, " आमच्याकडे आत्‍ता फेब्रुवारी महिना आहे. तुझ्याकडे कुठला आहे ?

डिंकू स्वत:ला अतिशय हुशार आणि स्मार्ट समजतो. KG-2 मधे गेलाय तो आता. त्याच्याच वर्गातली त्याची मैत्रिण आणि तो, शाळेच्या बस मधे शेजारी-शेजारी बसतात. दोघंही खरं तर ’मराठी’. पण बंडोबा डिंकूला त्याच्या खेळण्यांइतकंच तुटकं-फुटकं english झोडायला फार आवडतं. मैत्रिण आपलं साधंसुधं मराठी बोलते.
"काय डिंकू.... कसं चाललंय.... आणि तुझी मैत्रिण कशी आहे?"
"ती चांगली नाहीये. ती खूप घाण बोलते."
"घाण म्हणजे रे?"
"ती नं सारखी f-word वापरते."

डिंकूच्या ह्या वाक्याने न्यूक्लिअर बोँब पडल्यावर हिरोशीमात नसेल, एवढी भयाण शांतता.
घाबरत घाबरत डिंकूच्या आईने विचारलं, "म्हणजे रे, काय म्हणते ती?"
"ती नं सारखी.... ’फक्‍त’ ’फक्‍त’ म्हणते."

घरी आल्या-आल्या अनावर होऊन Mark Twain चं Tom Sawyer वाचायला काढलं.

"Tom!"
No answer.
"TOM!"
No answer.
"What's gone with that boy, I wonder? You Tom !"
No answer.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Housewife


मध्यंतरी एका कार्यक्रमासाठी बोलावले होते. विषय होता- ’वेगळ्या वाटेने चालताना’.
’आठवणीतली गाणी’ या संकेतस्थळाच्या १० वर्षांच्या प्रवासावर बोलायचे.
खूप उत्सुक श्रोते असल्याने संकल्पना सुचणे, विस्तार, घडत गेलेले बदल, असे अनेक मुद्दे येत गेले.

सर्वसाधारणे अशी समजूत असते की back-end ला एखादा ग्रूप किंवा कमीत कमी एक ’पुरुष’ असेल.
इथे मी एकटी स्त्री असल्याने तर अधीकच कुतूहल.

स्वाभाविकच माझे पूर्वी वेगवेगळ्या महाविद्यालयांमधे गणित, संख्याशास्त्र या विषयांचे प्राध्यापक असणे....  नंतर पुण्यात असताना शिकवलेले Oracle 8i आणि त्यातच कुठेतरी असलेले ’आठवणीतली गाणी’च्या संरचनेचे मूळ....  असे बरेच काही येत गेले.

संकेतस्थळाचा सगळा डौलारा सांभाळताना, सतत बदलत्या internet technology शी कसे जुळवावे लागते अशा तांत्रिक गोष्टींपासून ते संकेतस्थळाचा जो विषय....  गाणी निवडणे....  ती मिळवणे....  त्यांची इतर माहिती गोळा करणे....  करावा लागणारा वेगवेगळ्या स्तरांवरील जनसंपर्क....  त्यावर दुबईतील वास्तव्याचा परिणाम होतो का? तेथील जीवनशैलीमुळे काय आव्हाने येतात?.... वगैरे, वगैरे.

साधारणत: दीड तासांच्या या कार्यक्रमात औपचारिक मुलाखती बरोबर अनौपचारिक गप्पा असल्याने छान मजा आली. कार्यक्रम संपल्यावर एक गृहस्थ भेटायला आले.

"छान वाटलं सगळं ऐकून..  पण बाकी काय करता आपण?"
प्रश्नाचा रोख काहीच न समजल्याने माझे नुसतेच, "म्हणजे ?"
"नाही, म्हणजे काही job करता..   की Housewife ?"
!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

आरसा


आरशाचं attraction कधीच नव्हतं. लहानपणी आईकडे, घरात असायला हवा म्हणून एक आरसा लाकडी कपाटावर होता. शाळेत जाताना त्याचा उपयोग केल्याचं काही आठवत नाही. मुलांनी कसे वाढावे हे आईचे फंडे पक्के होते आणि त्यांना अनुसरून ती संस्कारांचा छिन्नी-हातोडा घेऊन आम्हां भावंडाचे व्यक्तीमत्व घडवत होती. त्यामुळे शाळेत आरसा भेटला तो फक्त भौतीक शास्त्रात, ’आरसा ही एक परावर्तनशील पृष्ठभाग असलेली चमकदार वस्तू असते’ या स्वरूपात.. आणि हिमगौरी (Snow White) या परीकथेत.

कॉलेजमधे असताना घरातल्या आरशाचा उपयोगही करतात याची माफक जाणीव झाली. म्हणजे घराच्या बाहेर पडताना किमान presentable असालायला हवं एवढंच. ते (so called) स्वप्नांत वगैरे रंगण्याचे दिवस, खांद्यावर खादीची झोळी अडकवून, सायकलवरून फिरत विद्यार्थी परिषदेची कामं करण्यात गेले. महाष्ट्राच्या अंतर्भागात जाऊन काही किलोमिटर्सचा रस्ता तयार करून देण्यासारखी श्रमदान शिबीरं, आसाम आंदोलनाच्या निमित्ताने ठोकलेली जाहीर सभेतली भाषणे, मोर्चे.. या सगळ्यात आरसा फक्त मनाचा आणि विचारांचाच राहिला, आचरणात आला नाही.

पण आरशाची आवड किती तीव्र आणि किती लहानपणापासून असू शकते याची खरी जाणीव, भाचीने, ३ वर्षांची असताना करून दिली. नवीन फ्रॉक कसा दिसतो हे बेसीनवरच्या चिटुकल्या आरशात पाहणे तिला साफ अमान्य होते. ’कशी दिसते... 'तो' आरसा हवा’ या तिच्या रीतसर आणि साग्रसंगीत थैमानाला शरण जात घरात पहिला full length mirror आला.

मी नाही..... पण मराठी साहित्यिकांनी मात्र या आरशाला अर्थालंकारांच्या स्वरुपात भरपूर वापरलं आहे.
उगीच ’हातच्या कांकणाला आरसा कशाला ?’ हेच पहा ना-
खेबूडकर म्हणतात 'स्वार्थ जणु भिंतीवरला आरसा बिलोरी, आपुलीच प्रतिमा होते आपुलीच वैरी',
भटांना दु:ख हा सूर हरवलेले जीवन आणि त्यांच्यातला आरसा वाटला,
’अंदाज आरशाचा वाटे खराच होता’ या ईलाही जमादार यांच्या अप्रतीम गझलेत ते म्हणतात ’रोज अत्याचार होतो आरशावरती आता, आरशाला भावलेली माणसे गेली कुठे ?’.

काल अगदीच अनपेक्षित अशा व्यक्तीकडून आरशाकडे पहाण्याचा एक वेगळाच दृष्टीकोन वाचनात आला.
आन्द्रे आगासी हा टेनीसपटू फार काही philosophical वगैरे बोलू शकतो, असं कधीच वाटलं नव्ह्तं. The Guardian या इंग्रजी वर्तमानपत्रात त्याने म्हंटलं आहे,

I don't spend a lot of time looking in the mirror – it takes too much energy – but when I do, I see a work in progress.
I am constantly changing and, unfortunately, I've seen my best days.....
(Read complete post)
- Andre Agassi

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS